Twee weken in de opleiding…

De titel zegt het al… de kop is er af en we hebben twee avonden les gehad en twee weken huiswerk gemaakt.

Het eerste wat ik echt kwijt wil voordat ik verder schrijf is hoe blij ik ben met de groep. We zijn (momenteel) met 18 hele lieve en enthousiaste mensen die allemaal best het een en ander hebben meegemaakt maar daar ook sterker zijn uitgekomen. Dat merk je aan alles, maar vooral aan de warmte en betrokkenheid.

Het eerste kwartiel hebben we drie vakken waaronder een soort introductie tot ervaringsdeskundigheid, schrijfvaardigheid en gesprekstechnieken.

Schrijfvaardigheid maak ik me niet de meeste zorgen over. Alleen of ik de mezelf aangeleerde technieken wel proffesioneel kan toepassen. Dat lijkt tot nu toe goed te gaan omdat de eerste opdracht is goedgekeurd met opbouwende kritiek. Hoe ik dat weet? Doordat de docent vroeg of iemand zo gek was zijn of haar werk met de hele groep te delen en deze malle griet haar hand opstak. Kwetsbaar opgesteld maar waardevolle dingen geleerd en een zorgenkindje minder. Gewoon veel werk want we moeten 7 opdrachten maken in 10 weken tijd.

Voor Ervaringsdeskundigheid moeten we een herstelverhaal en processverslag maken over onszelf. Jezelf. Ikzelf dus. De hele transitie nog een keer op een gestructureerde manier de revue laten passeren en de link leggen met een algemene transitie. Niet het einde van de wereld maar gewoon veel werk en het wordt op een hele speciale manier getoetst dus het moet passen in een malletje anders haal je geen voldoende.

Gesprekstechnieken is waar ik me het meeste zorgen over maak, en blijkbaar straal ik dat uit. Althans, volgens mijn lichaamstaal richting de docente. Als opdracht om al dan niet door te mogen moeten we een video maken van een explorerend gesprek met een verslag. Je raad het wel een beetje denk ik. Marije ziet het niet zo heel erg zitten om met haar hoofd op video te verschijnen en te moeten luisteren naar haar eigen stem.

Gisteren hebben we eventjes geoefend met gespreksvaardigheid en ik wilde wel client zijn. Het werd best een heel leuk gesprek omdat ik het liet gaan over wat ik aandoe als ik morgen naar een beurs ga waar ik voor het eerst mag verschijnen als “mezelf”. Spannend en behoorlijk realistisch dus het werd een heel “echt” gesprek waarbij ik ook wel iets heb opgestoken.

Uiteindelijk strandde het gesprek in een soort van discussie over passabiliteit. Dat heb je natuurlijk als je het hebt over kleding maar het is ook iets waarvan ik ervaar dat ik nagenoeg geen feedback krijg. Vooral niet van mensen die me nog niet (zo lang) kennen.

Aan het einde van de avond ging ik als een blij ei naar huis. De groep maakt de dinsdagavonden tot een feestje, ondanks dat het veel is, druk, en een behoorlijke belasting op je tijd.

Vooral als je bedenkt dat ik naast de opleiding ben begonnen aan een heel nieuw project en de kids drukker zijn dan ooit is het allemaal gewoon veel. Veel maar fijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s