Introductieavond Opleiding Ervaringsdeskundige

Zoals je kunt lezen op mijn blog volg ik momenteel de opleiding tot ervaringsdeskundige zorg & welzijn op het Saxion in Deventer.

Een vriendin van me vroeg of ik hier ook over ging schrijven. Eerlijk gezegd was ik dat eerst niet van plan, maar omdat het zo’n nieuw onderdeel is van de zorg en zeker binnen de genderzorg nog amper bestaat dacht ik eigenlijk. “Waarom ook niet?”. Kost alleen weer een beetje extra tijd maar als iemand er iets aan heeft dan is het dat altijd waard.

Introductieavond

Op 30 augustus (2022) begint de opleiding met een introductieavond om elkaar een beetje te leren kennen en iets te leren over de opleiding en de structuur.

De treinen rijden niet, dus brengt mijn oudste dochter me even naar school. We wonen gelukkig heel dicht bij Deventer, zo dicht dat ik eigenlijk zou kunnen fietsen. Mijn dochter zit zelf ook op het Saxion voor de opleiding HBO-V en ze moet nog iets uitzoeken. We lopen dus samen de school binnen.

Gelukkig was ik inmiddels al twee keer in het schoolgebouw geweest maar mijn dochter legt toch even snel uit hoe het werkt met de naamgeving en nummering van de lokalen en verdiepingen. Het is ook gewoon leuk om dit zo samen even te doen. Ik ben namelijk stikzenuwachtig.

Broodjes & Chitchat

Er zijn broodjes geregeld in de grote cenrale hal en alle deeltijdopleidingen zijn tegelijk uitgenodigd voor het eerste deel. Elke opleiding heeft een of twee eigen statafels en de docenten zijn er om je welkom te heten. Ik krijg zefls een kop thee aangeboden. Lief.

Al snel kom ik erachter dat de klas vrij groot is. Ik had misschien 8 tot 12 studenten verwacht maar het blijkt meer dan het dubbele te zijn. Ik probeer met een aantal medestudenten een praatje te maken maar het is vrij rumoerig en dan werken mijn oren vrij slecht in het uitfilteren van het lawaai.

Gelukkig is (vrijwel) iedereen minstens net zo zenuwachtig als ik. Op een gekke manier is dat fijn.

Voorstelrondje

Nou ja, zeg maar gerust VOORSTELRONDE in blokletters want wow, dit was voor mij heel indrukwekkend.

Nadat we het lokaal hebben gevonden volgt eerst een korte formele uitleg en hierna begon waar ik al een aantal maanden tegenop zag. Het stukje introductie van jezelf waarbij je dus ook moet uitleggen in welk gebied je ervaringsdeskundigheid ligt.

Er was mij al verteld dat het in ieder geval in Deventer nog maar een keer eerder was gebeurt dat iemand de opleiding had geprobeerd te volgen in mijn ervaringsgebied maar zonder succes.

Normaal gesproken loop ik nou niet bepaald te koop met mijn transitie. Ik heb het liefst dat mensen het gewoon lekker niet doorhebben en de laatste paar maanden ofzo heb ik er ook helemaal niet zoveel meer over gepraat. Alles loopt gewoon lekker en is gewoon zoals het is. Ook op straat of in een restaurant gebeurt er echt nooit iets geks.

Nu moet ik dus “eventjes” aan dik twintig wildvreemde mensen vertellen over mijn transitie en daar zag ik erg tegenop. (Understatement).

Ik was ergens in het begin aan de beurt en inmiddels was ik al flink onder de indruk van de andere verhalen. Desondanks kostte het me moeite om met mijn verhaal op gang te komen en ik was blij toen ik mijn verhaal verteld had en door kon gaan met luisteren naar andere verhalen.

Toen iedereen zijn of haar verhaal had gedaan was ik diep onder de indruk en voelde ik me best schuldig dat ik zo nerveus was.

Praktijkplek

Wat me opviel was dat vrijwel iedereen al keurig een link had met (meestal) een GGZ instelling als praktijkplek of een goed alternatief.

Voor mij is dat heel lastig omdat in de genderzorg nog (vrijwel) niets met ervaringsdeskundigheid wordt gedaan. Binnen mijn eigen GGZ instelling ben ik ook nog niet uitbehandeld. Dat is waarschijnlijk pas volgend jaar ergens in de zomer het geval.

Mijn praktijkplek is voorlopig het vrijwilligerswerk wat ik doe bij het COC in Zwolle. Ik heb wat lijntjes uitstaan naar meer officiele plekken maar zoals alles in de (gender) zorg gaat dat niet snel.

Napraten of naar huis?

Er was nog gelegenheid om na te praten maar ik wilde graag naar huis. De indrukken waren een beetje overwhelming en als ik op tijd naar huis ging was ik nog op tijd om de kinderen te zien en te spreken voordat ze naar bed gaan. Daarnaast kon ik natuurlijk ook nog even mijn eigen verhaal over de avond thuis vertellen.

In ieder geval heb ik veel zin in de opleiding en mijn groep medestudenten lijken me leuke en entousiaste mensen om in ieder geval twee jaar mee op te trekken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s