HELP! Ben ik wel trans genoeg?

Vanmorgen zag ik ‘m weer voorbijkomen op facebook in een groep. De vraag: “Wat kan ik verwachten van de vragenlijsten bij de intake voor de psycholoog?”. Met als achterliggende vraag dat men bang is om ze verkeerd in te vullen en afgeserveerd te worden als “niet trans genoeg”.

Die zenuwen had ik ook aan het begin voor mijn intake. Wie gaat mij geloven nadat ik een heel leven heb gehad met een succesvolle carrière en vijf kinderen heb rondlopen.

Achteraf was dit nergens voor nodig. Tijdens mijn intake bij PsyTrans hadden ze in minder dan 45 minuten dat het zo klaar was als een klontje en na drie gesprekken had ik mijn diagnose genderdysforie.

Die vragenlijsten zijn alleen ter controle om te controleren of er geen sprake is van onderliggende problematiek en/of trauma’s.

Eerlijk invullen

De vraag die mij het meeste is bijgebleven was of ik wel eens het gevoel had of mensen jaloers op mij zijn. Die heb ik ingevuld met ja of zeker wel. Ik weet niet meer of het ja/nee vragen waren of met stappen van 5 tussen wel en niet.

Die vragenlijsten worden vervolgens gebruikt tegen je levensverhaal en een interview gesprek.

Vanwege mijn werk had ik meegemaakt dat mensen mijn handtekening wilden hebben of met me op de foto wilden. Ik heb ook eens meegemaakt dat ik iemand betrapt heb op het stelen van data op mijn laptop en toen ik vroeg waarom was het antwoordt dat ze jaloers waren op mijn succes.

Ik snapte dat echt niet. Zagen ze dan niet hoe onzeker ik was en hoe ik aan alles in mijn leven steeds twijfelde. Ik raakte er alleen maar meer van in de war.

Met de rug tegen de muur…

Ik ben pas in transitie gegaan toen ik geen enkele andere kant meer op kon. Toen mijn gezin uit elkaar dreigde te vallen omdat ik NIET in transitie ging, toen pas durfde ik de stap te zetten.

Stoer

Ik ben geen meisjes-meisje… denk ik. Ik draag het liefste een spijkerbroek en een t-shirt. Ik heb nog nooit mijn eigen nagels gelakt en nog nooit make-up gebruikt.

Panties heb ik een bloedhekel aan. Hakken ook. Jurken draag ik eigenlijk alleen in de zomer als het warm is of als ik naar een feestje ga. Of soms gewoon als ik er toch zin in heb.

Waarom dan toch in transitie?

Omdat dit gewoon klopt. Dat andere klopte niet.

Eindeloos heb ik getwijfelt… vooral de eerste maanden van mijn sociale transitie. “Wat als het toch niet zo is?” dacht ik dan. Heb ik mijn gezin hierin meegesleept zonder dat ik weet of het goed is.

Wat mij uiteindelijk de eerste zekerheid gaf was dat ik zoveel beter in mijn vel zat. Ik was niet meer moe, had geen driftbuien meer, geen behoefte aan alcohol en ik was heel gemotiveert om mijn levensstijl aan te passen. Ik ben in zes maanden meer dan 20 kilo afgevallen.

De tweede zekerheid was de HRT. Vooral de testosteronblokkers. Toen dat ging werken ging ik echt lekker in mijn vel zitten. Alles voelde alsof het altijd zo had moeten zijn.

Geen keus!

Het is helemaal geen keus. Alleen komen sommigen er pas laat achter, of in mijn geval was ik gewoon stomweg bang om alles kwijt te raken wat me dierbaar was.

De puzzel die volgt…

Wat voor mij een hele lastige puzzel is geweest daarna was om uit te zoeken wat er in mijn leven echt was en wat niet. Daarover zal ik een andere keer schrijven. Gelukkig heb ik daar ook weer veel hulp bij gehad.

Dikke knuffel van Marije

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s