Transitie; De Bijvangst

Als je in transitie gaat heb je allerlei hoop en verwachtingen. Vervrouwelijken van je lichaam, een mooie stem, haargroei op de juiste plaatsen. De meesten kunnen zich daar wel iets bij inleven.

Zelf durfde ik pas in transitie te gaan toen ik eigenlijk geen keus meer had. Mijn huwelijk dreigde op de klippen te lopen met alle gevolgen van dien.

Ik ben inmiddels 12 maanden in transitie waarvan 6 met hormoon therapie. Een aantal veranderingen zijn gepland en verwacht zoals een mooie B-Cup, een dikkere bos haar en dikkere bovenbenen. Ik mag niet klagen.

Er zijn ook veel dingen gebeurt die ik echt niet zag aankomen.

Het eerste wat eigenlijk gebeurde is dat ik veel rustiger werd. Ik was eigenlijk altijd vrij gespannen, een workaholic en in mijn hoofd was ik altijd al bezig met het volgende wat ik wilde gaan doen. Dit was eigenlijk snel weg en ik kreeg meer tijd in mijn hoofd voor het hier en nu.

Ook werd ik socialer en geduldiger. Op verjaardagen zat ik eigenlijk altijd maar stil in een hoekje. Over voetbal en auto’s praten met de mannen heb ik serieus geprobeerd maar het interesseerde me echt niet. Ik heb zelfs een oldtimer in bezit gehad, zowel en auto als een motor maar het was niks voor mij. Bij de dames voelde ik me niet welkom hoewel dat misschien meer mijn gevoel was dan “echt”.

Door deze verandering was de acceptatie van mijn transitie in de familie en de buurt vrij eenvoudig. De afstandelijkheid was weg en eindelijk kon ik heerlijk kletsen over alles wat me bezighoud.

Ik ben gaan sporten. In 6 maanden ben ik 25 kilo afgevallen. Ik wilde perse niet met een bierbuik mijn transitie in. Vroeger dronk ik vrij veel bier en at ik liever vlees dan groente. Vrij snel ben ik veel minder bier gaan drinken en veel minder vlees gaan eten.

Tot het begin van de HRT is het zo een beetje doorgegaan. Rustiger, geduldiger, gezelliger en gezonder.

Toen kwamen de hormonen…

Of het een met het ander te maken heeft weet ik niet. Ik ben in december 2021 begonnen met de hormonen en rond februari begon ik misselijk te worden als ik bier dronk. Vooral trippel biertjes kon ik niet meer hebben. Op zich geen probleem want ik dronk al veel minder en een witte wijn is ook best lekker af-en-toe.

Niet zo heel veel later merkte ik dat vooral rundvlees, maar ook vlees in het algemeen me tegen ging staan. Ik had vroeger altijd bewondering voor mijn oudste dochter die gewoon niks heeft met vlees en mij overkwam hetzelfde.

Met de huidige prijzen in de supermarkt was het ook niet direct een drama trouwens. Het scheelt behoorlijk in de portemonnee.

Thee. Dronk ik echt nooit. Als programmeur kon ik vroeger al eindeloos koffie drinken. Daar was ik een paar jaar geleden al wel mee gestopt maar zonder 4 mokken koffie kwam ik niet op gang. Nu drink ik in de ochtend 2 koppen koffie en de rest van de dag thee.

De meest bizarre verandering is dat ik nu regelmatig en graag salades eet. Dat is voer voor konijnen riep ik altijd. Nu smul ik ervan.

Vorige week was ik met mijn broer in Denemarken. Hij bestelde de rib-eye steak en mijn eerste reactie was dat ik dat ook wilde, want vroeger was dat zo. Inmiddels weet ik gewoon dat ik dan hondsberoerd wordt en heb ik een heerlijke vis besteld.

Bij de Mac Donalds onderweg naar huis maakte ik een vergissing. Ik las in Duitsland het menu te snel. Ik dacht dat ik een fish vega burger bestelde maar het was een fresh vega burger. Namaak rundvlees. Vanaf Hamburg naar huis hebben mijn darmen heftig geprotesteerd.

Er zijn ook veel dingen die ik nog steeds lekker vind. Twee keer per week bak ik voor mezelf een uitsmijter en het liefst doe ik daar iets spek onder. Bruine bonen met spekreepjes vind ik nog heerlijk maar met rijst in plaats van aardappels.

Mijn gezin is er inmiddels aan gewend. Mijn zoons zijn er niet altijd even blij mee dat we minder vlees eten en de barbecue zal dit jaar niet elke week aangaan. We hadden er twee en hebben er eentje al verkocht. Binnenkort zullen we het toch wel weer eens gaan doen want mijn schoonzoon is ook gek op spareribs.

Ik had dit niet zien aankomen, daar ben ik heel eerlijk in, maar erg vind ik het niet.

Oh ja… chocola… ik zou het bijna vergeten. In de eerste weken van de HRT stopte ik bij een benzinepomp voor chocola in plaats van benzine (mijn auto rijd 1-op-20 dus ik tank veel minder dan ik behoefte heb aan chocola).

Warme chocomelk met slagroom is niet zo heel goed voor je BMI.

Als laatste is mijn prestatiedrang weg in combinatie met wat ik noem compensatiegedrag. Het ene heeft denk ik een beetje met het andere te maken. Ik heb het daar met mijn psycholoog over gehad en het komt waarschijnlijk toch echt door de testosteron, of in mijn geval het ontbreken daarvan dat je niet meer die behoefte hebt om steeds overal met je snufferd vooraan te willen staan.

Ik wil nooit meer terug naar vroeger en voel me als een vis in het water met mijn nieuw lichaam, maar echt nog meer vooral met het fijt dat ik zo ontzettend veel lekkerder in mijn velletje zit en dat mijn omgeving dat merkt en ook als feedback geeft.

Dikke knuffel van Marije

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s